Blog o grach otome i visual novel.
Kiedy zobaczyłam projekt Benkeia po raz pierwszy, od razu przypomniał mi się Kojima Yataro z Eternal Vows: Love beyond time. Obaj panowie nie mieli „delikatnego” wyglądu typowych bishów, ale zdecydowano się przedstawić ich bardziej męsko, jako potężnych i wysokich wojowników. Zastanawiałam się przez to, czy Benkei również podzieli jego los… a stało się jeszcze gorzej….
Różnych już potencjalnych love interest w życiu widziałam: anioły i demony, świętych i skurczybyków, ludzi i nieludzi, wysokich i niskich… ale takich bez głowy jeszcze nie. Jednak popkultura zawsze przekonuje nas, że twarz jest niezbędna do romansu. Wiecie, jak inaczej pokazać te wszystkie pocałunki, rozmarzone spojrzenia, przystojne rysy twarzy itd.? Ano, okazuje się, że wcale…
Ta ścieżka była tak zła, że wreszcie się dobrze bawiłam! (☆▽☆) Szykujcie się jednak na tonę jadu. Jeśli więc są tu jacyś fani Renjiego (to w ogóle możliwe?), to może lepiej omińcie ten tekst. Zawsze uważam, że nie ma co się niepotrzebnie denerwować. A już zwłaszcza z powodu fikcyjnych postaci. A skoro ostrzegłam, to zaczynamy!…
Znacie ten typ postaci, który należał do jakiejś organizacji, miła bliskiego przyjaciela albo mistrza i w każdym możliwym dialogu z MC wypluwa peany na część tej osoby/osób, przez co czujecie się jakbyście rozmawiali z nastoletnią fanką celebryty albo byli uwikłani w trójkąt miłosny? Ginnojo to właśnie ten rodzaj bohatera. Na dodatek zmylił mnie niemiłosiernie, bo…