Blog o grach otome i visual novel.
Paschalia to akurat jeden z tych love interest, który interesował mnie najmniej. Wiecie, jak to czasami jest. Patrzycie sobie na design i z miejsca myślicie, nope, to nie będzie moja bajka. Zwłaszcza że jego projekt odbiegał nieco od pozostałych, więc może odpowiadała za niego inna osoba? W tym sensie, że nie był jakościowo gorszy. Po…
Kiedy przechodziło się ścieżkę Criusa w podstawowej grze, trudno było nie oprzeć się wrażeniu, że facet miał zwyczajnego pecha. W sensie był ciekawie napisaną i zaprojektowaną postacią, ale przez to, że jego historia wprowadzała nas niejako w założenia „even if TEMPEST”, to nie spędziliśmy z nim zbyt wiele czasu, a na dodatek dość szybko zniknął…
Recenzję zacznę nietypowo, bo od pożalenia się, że niepotrzebnie zaufałam różnym poradnikom i zaczęłam przygodę z Even If Tempest od tej ścieżki. Gra zbudowana jest bowiem w taki sposób, że w pierwszej kolejności musimy wybrać kartę „Siły” lub „Sprawiedliwości”, które prowadzą nas kolejno do historii Sir Cirusa albo Inkwizytora Tyrila, nim w ogóle odblokujemy pozostałych…
Jeśli chodzi o grę podstawową, to zawsze miałam wrażenie, że Okita był jednym z bohaterów, z którym nie dostaliśmy dość czasu, aby spędzić go po prostu… na cywilu? Robiąc jakieś banały, relaksując się, czy wspólnie jedząc. Nie ułatwiał tego fakt, że młodzieniec najpierw jest ślepo wpatrzony w Kondou i w zasadzie świata poza nim nie…
Różnych „Okitów” już na przestrzeni lat widziałam. Czasami okrutnych, czasami niedojrzałych, czasami niebywale lojalnych i obdarzonych poczuciem humoru… Po raz pierwszy trafił mi się Okita, którego najlepiej opisuje przymiotnik „nudny”, choć dałoby się jeszcze dorzucić „psychicznie niestabilny” i „nieodpowiedzialny”. Jak zatem widzicie już po wstępie, bawiłam się przy tej ścieżce czarująco, ale wiedziałam, na co…