Blog o grach otome i visual novel.
Rozpisałam się już na temat tego, co myślę o ścieżkach kanonicznych w wątku Allana, nie będę więc powtarzać tych samych wniosków, a zainteresowanych serdecznie zapraszam do tamtej recenzji. Zamiast tego przejdę od razu do konkretów i pozwolę sobie wyrazić wątpliwość, czy była chociaż jedna osoba, która wątpiła w to, że to właśnie Jupiter będzie ostatnim…
Nie przepadam za ścieżkami kanonicznymi*. Zwykle mój gust nie pokrywa się z tym, co za najlepsze rozwiązanie uważał scenarzysta. Na dodatek, zwłaszcza w nowszych grach, Otomate ma brzydką tendencję, by ze ścieżek głównego love interest robić przy okazji wyjaśnienie całej, growej fabuły. Co zawsze odbywa się kosztem czasu antenowego danej postaci: tak było z Lupinem…
Nie będę ukrywała, że to pierwsza ścieżka, która trochę mi się dłużyła. Zaczęła się bardzo fajnie i obiecująco, ale stała się trochę rozlazła w końcówce i do tego stopnia irracjonalna, że z pogodnej komedii przeszła w parodie i nie byłam z takiego rozwiązania całkowicie zadowolona. Chociaż, stop, uprzedzam zbytnio fakty! Gill Lovecraft to bohater, którego…
Zwykle motyw przyjaciela z dzieciństwa to taki szybki start, który pozwala unikać niepotrzebnego rozwlekania i budowania relacji między bohaterami. Czasami jednak może być dla twórców pułapką, bo zbyt płytko nakreślone więzi wyglądają nierealistycznie, a nawet miewamy wrażenie, że pogrążeni we wspomnieniach protagoniści bawią się niejako bez gracza. Wiecie, opowiadają sobie różne zabawne historyjki, czego to…
After Story: Silvio to uroczy kot, którego nasza bohaterka poznała już za dzieciaka, a który w wyniku klątwy zamienił się w człowieka. W zakończeniu podstawowej gry mężczyzną targały sprzeczne uczucia, bo chociaż zakochał się w Tianie, to wiedział, że w każdej chwili może wrócić do zwierzęcej formy. A co się z tym wiąże – tylko…