Blog o grach otome i visual novel.
Rozpisałam się już na temat tego, co myślę o ścieżkach kanonicznych w wątku Allana, nie będę więc powtarzać tych samych wniosków, a zainteresowanych serdecznie zapraszam do tamtej recenzji. Zamiast tego przejdę od razu do konkretów i pozwolę sobie wyrazić wątpliwość, czy była chociaż jedna osoba, która wątpiła w to, że to właśnie Jupiter będzie ostatnim…
Nie przepadam za ścieżkami kanonicznymi*. Zwykle mój gust nie pokrywa się z tym, co za najlepsze rozwiązanie uważał scenarzysta. Na dodatek, zwłaszcza w nowszych grach, Otomate ma brzydką tendencję, by ze ścieżek głównego love interest robić przy okazji wyjaśnienie całej, growej fabuły. Co zawsze odbywa się kosztem czasu antenowego danej postaci: tak było z Lupinem…
Uwaga: w grze pojawia się motyw narzucania się, molestowania i kontaktu fizycznego bez zgody MC. Uwaga: Każda ścieżka w grze posiada wersje „Stay” i „Non-Stay”. Oznacza to, że Alice może: albo mieszkać na tym samym terytorium (Posiadłość Kapelusznika, Zamek Kier, Wesołe Miasteczko, Wieża Zegarowa), co postać, której ścieżkę chcemy poznać, albo mieszkać na obszarze innego…
After Story: Silvio to uroczy kot, którego nasza bohaterka poznała już za dzieciaka, a który w wyniku klątwy zamienił się w człowieka. W zakończeniu podstawowej gry mężczyzną targały sprzeczne uczucia, bo chociaż zakochał się w Tianie, to wiedział, że w każdej chwili może wrócić do zwierzęcej formy. A co się z tym wiąże – tylko…
Slime spokojnie mógłby zapoczątkować kolejny odcinek najbardziej creepnych romansów w grach otome. A dlaczego? Cóż, zacznijmy od tego, że jest niskolevelowym demonem, który jako organizm jednokomórkowy, ma bardzo ograniczone poznawanie i rozumienie świata. Będąc czymś w rodzaju myślącej galarety, która może się dzielić i łączyć wedle woli, Slime to tak naprawdę wiele istot o zbiorowej…