Długoletnia seria gier otome Hakuoki wkracza w nową erę! Hakuoki SSL ~Sweet School Life~ nadaje nowoczesny charakter romansowi z okresu Edo, znanemu z głównej serii, obsadzając bohaterkę Chizuru i przystojnych wojowników Shinsengumi w rolach uczniów i nauczycieli żyjących we współczesnej Japonii. [opis wydawcy]
- Tytuł: Hakuoki SSL ~Sweet School Life~
- Oryginalny tytuł: 薄桜鬼SSL ～sweet school life～
- Data wydania: JP: 2014-03-27 / EN: 2026-02-12
- Developer: Design Factory Co., Ltd. & Otomate
- Wydawca: Eastasiasoft
- Pełen dźwięk: japoński (Switch)
- Napisy: angielski
- Rozszerzenia i powiązane tytuły: Hakuōki: Kyoto Winds & Edo Blossoms
Linki
- Walkthrough: Hakuoki SSL ~Sweet School Life~
- Official Site: https://www.eastasiasoft.com/games/Hakuoki-SSL-Sweet-School-Life
- Ending: Yoshioka Aika „Suisai Gradation”
- Opening: Yoshioka Aika „Yokan”
Bohaterowie
Główna postać:
 | Yukimura Chizuru Uczennica pierwszego roku w Akademii Hakuo. Chociaż jest jedyną dziewczyną w szkolę, to świetnie dogaduje się z kolegami i nauczycielami. |
Ścieżki/Love Interest:
 | Hijikata Toshizō Surowy nauczyciel literatury klasycznej i wychowawca Okity oraz Tōdō. <<RECENZJA>> |
 | Okita Sōji Niepokorny uczeń i geniusz w kendo, który niecierpi Hijikaty. <<RECENZJA>> |
  | Saitō Hajime Pilny uczeń, który należy też do Koła Dyscyplinującego. <<RECENZJA>> |
 | Tōdō Heisuke Przyjaciel MC z dzieciństwa i uczeń, który ciągle się spóźnia. <<RECENZJA>> |
  | Harada Sanosuke Wychowawca MC i nauczyciel wychowania fizycznego. <<RECENZJA>> |
 | Kazama Chikage Arogancki przewodniczący samorządu uczniowskiego. <<RECENZJA>> |
Ocena ścieżek: (*♡∀♡) Saitō ⊳ Kazama ⊳ Hijikata ⊳ Heisuke ⊳ Okita ⊳ Harada (ᗒᗣᗕ)՞
Recenzja
Będę z Wami szczera. Jakby ktoś mi powiedział jeszcze parę lat temu, że Hakuōki SSL ~Sweet School Life~ ukaże się na rynku europejskim, to nazwałabym to albo niepoprawnym entuzjastą, albo szaleńcem, albo połączeniem tych obu. A tymczasem mamy rok 2026, kiedy piszę dla Was tę recenzję. Bo tak, moi drodzy, po 12 LATACH od swojego debiutu w Japonii, do naszych rąk trafiło wreszcie OFICJALNE (bo nie liczę fanowskiego patcha) marzenie wielu miłośników otomkowych Shinsengumi. Hakuōki SSL ~Sweet School Life~ to nie tylko pełnoprawna gra, ale i swoisty trybut dla pierwotnej serii. Pozwala nam bowiem poznać, zakochać się i wzruszyć przy podstawowej postaci obsadzie raz jeszcze. Dlatego, zaznaczę jeszcze raz, nie jest to fandisk, nie jest to sequel, nie jest to nawet fanfik, ale pełnoprawny spin-off, czyli opowieść o bohaterach Shinsengumi, ale w zupełnie nowych realiach.
Ale że co?! Okej, okej, już przechodzę do szczegółów! Czyli o co w tym dokładnie chodzi? Ano, przenosimy się z ponurego Edo do współczesności. Yukimura Chizuru to nasza bohaterka (= imię można zmienić), która jest zwykłą nastolatką. Nie musi więc walczyć o przetrwanie i poszukiwać swojego ojca, ale boryka się z troskami typowymi dla osób w tym wieku. Znaczy, że ze sprawdzianami, ocenami, wrednymi nauczycielami, pierwszymi miłostkami i tymi typu sprawami. W czym twórcy nie zapomnieli o skopiowaniu przynajmniej kilku motywów z naszej ukochanej gry. Przypomnijmy bowiem (jakby ktoś tego nie wiedział XD), że pierwotnie MC ukrywała się w 100% męskiej organizacji. Czy też raczej była ich więźniem, bo zobaczyła coś, czego nie powinna. Tak trafiła pod „protekcje” Shinsengumi i spędziła z nimi czas od momentu ich największej chwały, do upadku. Teraz zaś dziewczyna zapisuje się do szkoły – o nazwie Hakuo – gdzie jest jedyną przedstawicielką płci żeńskiej. Placówka dopiero bowiem zmieniała swój profil i nie miała jeszcze wielu zainteresowanych. Być może dlatego, że wielki nacisk kładła na sportowe wyniki w kendo, co niekoniecznie musiało brzmieć interesująco dla wielu pań. (No i rekrutacje prowadził Hijikata, więc może odstraszał kandydatki swoim mało sympatycznym podejściem).
W każdym razie nie mamy tutaj odrębnych ścieżek, ale serie takich samych, powtarzających się eventów, które toczą się w ciągu szkolnego roku. Pierwszym z nich są egzaminy, potem zabawa na basenie, następnie konkurs z przebierankami i rywalizującymi klasami, obchody świąt i Nowego Roku aż wreszcie walentynki. W tym czasie MC będzie rozmawiać z wieloma postaciami znanymi nam z oryginalnej serii, a jeśli u kogoś z nich ma więcej punktów wpływów niż od pozostałych, to właśnie on będzie towarzyszył dziewczynie w danym evencie, dostaniemy konkretne CG i mini-scenkę. Gra może też zakończyć się wówczas na jeden z dwóch sposób: albo z naszym kawalerem utrzymamy romantyczną relację, albo drogi Chizuru i Love Interest się rozejdą, bo pierwsza miłość rzadko kiedy jest tą ostatnią wbrew temu, co wierzymy w tym wieku, kiedy już po pierwszej randce wyobrażamy sobie dzieci i suknie ślubną. I to już w zasadzie cała oś fabularna. Dużo powtarzania? Owszem, dlatego szybko zaprzyjaźnijcie się z opcją SKIP, bo nie da się przeskoczyć do następnego wyboru.
Co się tyczy opcji romansowych, to niestety Hakuōki SSL ~Sweet School Life~ nie obejmuje rebootu serii z 2015 roku, więc nie spotykamy tu postaci znanych z Hakuōki: Kyoto Winds & Edo Blossoms (takich jak Souma, Iba, Sakamoto, Nomura czy Takeda). Zamiast tego Chizuru może zawrzeć bliższe znajomości z: 1) Hijikatą – który jest tutaj profesorem literatury, 2) Haradą – który uczy wychowania fizycznego i jest jej wychowawcą, 3) Okitą – który jest po prostu złośliwym kolegą ze starszej klasy, 4) Heisuke – który jest jej przyjacielem z dzieciństwa, 5) Saitou – który jest wzorowym uczniem i członkiem Komitetu Dyscyplinującego oraz 6) Kazamą – który jest Przewodniczącym Rady Uczniów i ma obsesje na punkcie naszej MC.
Poza nimi na osobne endingi zasłużyli sobie także 7) Yamazaki – który jest uczniem, marzącym o karierze lekarza, 8) Kaoru – który jest bliźniaczym bratem MC, ale został z nią rozdzielony i teraz odbudowują relacje, 9) Nagarkura – który jest beztroskim nauczycielem matematyki, 10) Sen & Kosuzu – czyli przyjaciółki Chizuru z innej szkoły, 11) Ibuki Ryuunosuke – który jest kolegą z tej samej klasy i wychowankiem sponsora Serizawy, oraz 12) Sannan – który jest szkolną pielęgniarką. Te jednak nie są stricte „romantyczne” (poza Yamazakim i Sannanem) i mają znacznie mniej CG. Dlatego nie poświęcałam im osobnej recenzji, bo nie traktuje ich jak pełnoprawne ścieżki.
Co do charakterów postaci… nie mam za bardzo co ich opisywać, bo odpowiadają swoim oryginalnym wcieleniom. Zresztą w każdą z opowieści wpleciono masę zabawnych nawiązań z gry podstawowej, np. Hijikata uciekł od rodziny, by nie odziedziczyć biznesu farmaceutycznego, Okita dalej jest ogromnym fanem Kondo, a Sannan pracuje nad podejrzanym energetykiem, itd. XD. Absolutnie nie wyobrażam sobie przechodzenia Hakuōki SSL ~Sweet School Life~ bez znajomości poprzedzającego klasyku, bo chociaż nie jest to fandisk ani sequel, to jednak znajomość materiału źródłowego będzie tutaj wymagana. Inaczej wiele z sytuacji czy żartów może po prostu stać się dla Was nieczytelnych. A po co psuć sobie wówczas potencjalne przejście Hakuōki: Kyoto Winds & Edo Blossoms? W takim sensie, że pewne informacje to wręcz spoilery. Dlatego lepiej jednak odrobić pracę domową, nim zaczniecie cieszyć się tym uroczym spin-offem. Chyba że absolutnie gry historyczne to nie zabawa dla Was, a wówczas polecam po prostu anime. Może nie jest nie wiadomo jak wysokich lotów, ale wystarczy jako wprowadzenie.
W czym nieco mniej skomplikowanie wygląda sytuacja z Hakuōki Reimeiroku. Czym? Ano wydanym jedynie w Japonii prequelem do Hakuōki, w którym zamiast Chizuru gramy Ibukim i dowiadujemy się o początkach działania organizacji, gdy dowódcą był jeszcze Serizwa. Ta gra, chociaż równie ciekawa, nie będzie niezbędna, bo występującego w niej postacie, czyli Ibuki Ryuunosuke, Serizawa Kamo czy Kosuzu mają marginalne znaczenie dla Hakuōki SSL ~Sweet School Life~. Nie potrzebujecie więc wiedzieć na ich temat dużo więcej ponadto, że Ibuki miał wobec Serizawy dług wdzięczności, a ten ostatni był strasznym… trudnym człowiekiem. Zresztą, z Hakuōki Reimeiroku także zrobiono anime, jakby kogoś to interesowało.
A ponieważ porzuciliśmy za sobą dramatyczny setting historyczny, to wydarzenia przedstawione tutaj są znacznie bardziej optymistyczne i wesołe. Postaci pokazują też więcej skóry (zwłaszcza na basenie). Nie ciężą nad nimi żadne troski ani widmo nagłej śmierci, co najwyżej jakiś tam stres, bo matma nie poszła najlepiej. A największy problem jaki miałam z fabułą, ograniczał się jedynie do kontrowersyjnego dla mnie motywu romansu nauczyciela z uczennicą, który wyszedł bardzo tak se, zwłaszcza w przypadku Harady. Cała reszta to już naprawdę tylko miód, cukierki i jednorożce. Takiej dawki fluffu się nie spodziewałam! Podobnie jak poczucia humoru. Amagiri, udający ucznia, by mieć oko na Kazamę, zazdrosny o swoją siostrzyczkę Kaoru, uzależniony od hazardu Nagakura, eksperymentujący na podopiecznych Sannan, czy wiecznie rumieniący się Saitou… Poważnie przez większość czasu albo przecierałam oczy ze zdumienia, albo miałam banana na twarzy, bo raz po raz przypominałam sobie, za co kiedyś polubiłam tak bardzo te postaci i jak dobrze, że wreszcie nie spotyka ich żadna krzywda!
Poważnie, gdybym miała kupić tą grę tylko dla jednej ścieżki, byłaby to pewnie ta należąca do Kaoru, bo od zawsze ubolewałam, że rodzeństwo spotkał tak trudny los i w zasadzie nie dane im było zaznać Happy Endingu. Tutaj bliźnięta po prostu rządzą. Mają świetną dynamikę, ładne CG i pełne ciepła oraz drobnych złośliwości dialogi. Aż żal było patrzeć, że ścieżka Kaoru kończy się tak szybko, bo chętnie oddałabym mu więcej czasu antenowego.
Podobnie sytuacja miała się z Kazamą, który w oryginalnym Hakuōki, jeszcze przed rebootem, miał tylko coś w rodzaju mini opowieści. Tym razem stał się jednak pełnoprawnym love interest, którego historia należy do jednych z najzabawniejszych i chyba najbardziej romantycznych w grze. Mocno też współczułam Amagiriemu i Shiranuiemu, że są w tej sytuacji. Czasami bowiem Kazama, czyli tak przez 90% czasu, był absolutnie nieznośny.
I na tym właściwie mogłabym zakończyć recenzję, mówiąc, byście nie tracili czasu na czytanie recenzji i po prostu poszli grać. (Nie tak, że zarabiam na pisaniu, więc nie miejcie wyrzutów sumienia XD). Nie byłabym jednak sobą, gdybym nie wspomniała jednak o kilku innych kwestiach, które przed zakupem warto mieć na uwadze. Bo chociaż Hakuōki SSL ~Sweet School Life~ absolutnie mnie urzekło, to ma jednak kilka menkamentów.
Po pierwsze: jest tu naprawdę dużo przewijania. Gra jest stosunkowo krótka i na upartego dałoby się ją skończyć i w dwa dni, ale pewnie wtedy zrezygnowalibyście ze snu. Dlatego będziecie ciągle i ciągle oglądać te same wydarzenia z małymi zmianami. Dosłownie tak samo, jak było w oryginalmym Hakuōki, bo taką konstrukcje miały dawne otomki.
Po drugie: jak wiele produkcji z tamtych czasów, napakowano ją pierdolnikami, które niczemu nie służą. Co mam na myśli? Ano, niesławne już w fandomie minigry. Tak naprawdę to w każdym z 5 rozdziałów musimy wziąć udział w zabawie, bez której nie ruszymy dalej. Są to gierki na poziomie klikanek mobile, ale które przez toporne sterowanie, potrafią nieźle napsuć krwi.
Pierwsza z nich to zwykły test w stylu odpowiedzi A, B, C i D i dotyczy różnych zagadnień z Hakuōki. Na przykład: na co chorował Okita albo czym walczył Harada. Łatwe prawda? Tylko że zamiast kliknąć z poprawną odpowiedź, musimy ją „złapać” w formie latającej kartki, a w międzyczasie wpadają w nas inne kartki i przeszkody… Heh… Zdarzało się więc, że ledwo skończyłam czytać pytanie, a już coś mnie uderzyło i przez to niby przegrywałam…
Następna gra to walka na pistolety wodne. Ta jest w miarę łatwa i na dodatek towarzyszy nam NPC, więc równie dobrze możemy schować się za przeszkodą i pozwolić mu wygrać dla nas pojedynek. Inaczej wystawiamy się po prostu niepotrzebnie na ciosy, a że postacie poruszają się, jakby ktoś je oblał smołą, to poważnie lepiej sobie odpuścić.
Trzecia gra to serwowanie dań w stołówce w stylu gier typu Cooking Dash. I znowu, wszystko pięknie, tylko sterowanie zabija całą przyjemność. Chizuru wolno chodzi, potrawy ciężko zaznaczyć, kontroler słabo reaguje na polecenia i dopiero granie na touch padzie ratuje sytuacje. Poważnie, póki nie przerzuciłam się na wyjęcie konsoli ze stacji nie byłam w stanie ukończyć żadnego poziomu. Nie pomogło nawet to, że love interest miał specjalnego skilla, którym mógł nas nieco podratować. Po prostu za koślawo to wszystko działało, a to nie tak, że jestem jakoś wyjątkowo kiepska w takie tytuły, bo bez problemu przechodzę np. platformówki, które wymagają refleksu.
Czwarta gra to HOG (czyli Hidden Object Game), czyli szukamy 5 przedmiotów z listy na obrazku – i to w zasadzie jedyna, która mi się podobała. Zabawa nie jest trudna, przedmiotów jest mało, czasu od cholery, a love interest podpowie w razie czego.
Wreszcie ostatnia, najgorsza, to Wyzwanie Walentynkowe. Chizuru musi uciec przed 5 losowymi natrętami, by dobiec do swojego love boya ze słodyczami. Oznacza to, że ze zbioru gier musimy ukończyć z sukcesem 5 różnych wyzwań, powiązanych z różnymi postaciami. Każdy bohater ma bowiem inną mini-gierkę, a nigdy nie wiemy, co trafi nam się w zestawie. W czym niektóre z nich możecie znać z hitów takich jak Mario Party, np. podnoszenie flag, inne to jakieś platformowi ze skakaniem, układanie słów, chowanie się przed przeciwnikami, czy uciekanie itd.
Co o nich myślę? Że były koszmarne i na szczęście po ukończeniu gry po raz pierwszy mamy dostęp do sklepiku Ibukiego, gdzie poza muzyczkami, dodatkowymi CG, komunikatami od postaci i innymi ekstrasami możemy też nabyć ticket pozwalający nam pomijać te minigierki przy kolejnym podejściu. Ma to jednak swoją wadę, ponieważ do kupowania rzeczy od Ibukiego wymagana jest specjalna waluta. Zdobywamy ją za endingi, ukończone gierki i odpowiedzi na SMS-y, bo Chizuru ma telefon i czasami koresponduje z postaciami. Może się więc zdarzyć tak, że zabraknie Wam punktów na odblokowanie wszystkiego… ale wtedy polecam po prostu z menu głównego odpalić sobie Waszą ulubioną minigrę niezależnie, przejść ją kilka razy i wygrindować walutę. Ja tak zrobiłam z tym HOG-iem i dzięki temu Hakuōki SSL ~Sweet School Life~ stało się mniej bolesne. Starałam się też odpisywać na wszystkie SMS-y.
A skoro już o ekstrasach mowa, to mamy ich kilka: Galeria CG, Galeria Audio (wybieramy temat i postać, a potem słuchamy np. pocieszenia czy wyznania miłosnego), Galeria Endingów, dodatkowe rozdziały z perspektywy love interest (po 4 na postać), Telefon (gdzie możemy przejrzeć wszystkie odblokowane SMS-y) i… to by było na tyle. Nie ma tutaj słownika (bo po co?) czy kart z biosami postaci, bo większość informacji i tak byłaby wszystkim znana.
Wreszcie, po trzecie (bo odbiegłam od mojej wyliczanki wad): tak będzie tu motyw z różnicą wiekową, więc jeśli go nie lubicie – tak jak ja – to niestety nie da się go uniknąć. Sannan, Harada i Hijikata strącą serce dla uczennicy. Oczywiście, każdy podejdzie do tego problemu inaczej, ale ten wątek będzie się pojawiał, więc należy się na niego przygotować. Czy można było go ominąć i przerobić wszystkie postaci na uczniów? Nie jestem pewna, bo wtedy wpłynęłoby to na dynamikę postaci. Wolę jednak ostrzec, aby nie było rozczarowań. Zwłaszcza gdyby ktoś miał silną alergię. U mnie miejscami było blisko do stanu zapalnego.
Pomimo jednak trzech największych bolączek, które tutaj wymieniłam, oceniam Hakuōki SSL ~Sweet School Life~ nad wyraz pozytywnie. Cieszę się, że wydawnictwo Eastasia zrobiło nam taki prezent i jeśli zdecydują się kiedyś na kolejną otomkę, to kupią ją tylko po to, by wesprzeć taką inicjatywę.Naprawdę bawiłam się bardzo dobrze i wiele gagów absolutnie rozłożyło mnie na łopatki. Do tego stopnia, że swoim śmiechem bałam się zakłócić spokój reszty domowników. A to już dawno przy żadnej visual novel mi się nie zdarzyło. Wręcz mam wrażenie, że przez 2025 rok głównie narzekałam. Dlatego, jeśli się wahacie, to tym razem zachęcam do zapoznania się z tym tytułem. Czas pokazuje, że postaci z Hakuōki są na tyle kultowe, żeprezentują się zacnie w każdym wydaniu.
Btw. wiecie, że ta gra ma serial Live Action? Odważnych zapraszam po informacje tutaj.
Lista płac
Reżyser: Tsunekiyo Fujisawa
Artyści/Ilustratorzy: Shiki Sakigumi, Kazuki Yone, Takuto Sakura
Scenarzyści:
OST: Yoshioka Aika „Yokan” & „Suisai Gradation”
Kompozytor: Tsuru Yoshio